พระ 1 : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 101 / 259

ให้เกียรติ แทนการใช้พระราชอำนาจสั่งการ จึงเป็นที่ถูกใจกลุ่มบุคคลระดับบนเป็นอย่างยิ่ง ทำให้บุคคลเหล่านี้เต็มใจช่วยพระราชาบริหารกิจการบ้านเมือง อย่างเต็มกำลังความสามารถ การจะให้อะไรแก่ใครก็แล้วแต่มีหลัก

การบูชามหายัญเป็นวิธีการที่พระราชาใช้ในการส่งเสริมการให้ทานและการกระจายความมั่งคั่งในสังคม โดยเฉพาะให้แก่คนระดับล่าง พระองค์ได้ไม่รับทรัพย์จากกลุ่มผู้มีอิทธิพล แต่กลับน้อมนำเสนอการให้ทานเพื่อเป็นตัวอย

อยู่ดีมีสุข ปราศจากโจรผู้ร้ายแล้ว สาเหตุที่ต้องแก้ปัญหาเศรษฐกิจก่อน เพราะต้องการช่วย เหลือกลุ่มคนที่เดือดร้อนมากที่สุดก่อน คล้ายๆ กับการรักษาโรคต้องรักษาคนที่เจ็บป่วยหนัก ก่อน ส่วนคนที่ยังช่วยตัวเองได

เนื้อหาเกี่ยวกับการแก้ปัญหาเศรษฐกิจที่จำเป็นต้องมุ่งเน้นไปที่ผู้ที่ได้รับผลกระทบหนักที่สุด โดยเปรียบเทียบกับการรักษาผู้ป่วยหนักและคุณสมบัติของผู้ปกครองกับที่ปรึกษา เพื่อให้ประชาชนร่วมมือพัฒนาประเทศ กา

ในทางตรงข้าม หากพระราชามีความเสียดายทรัพย์ ความเสียดายในใจนี้ ก็จะปรากฏ ออกทางพระพักตร์ที่หม่นหมอง ประชาชนก็จะรู้ว่าพระราชาไม่ได้ให้ด้วยความเต็มใจ แต่ให้ แบบเสียไม่ได้ เมื่อเป็นเช่นนี้ จึงยากที่พลเมือ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของการนำและการพัฒนาจิตใจของประชาชนควบคู่กับการพัฒนาเศรษฐกิจ โดยเน้นว่าผู้นำที่มีใจใหญ่จะสามารถสร้างความเจริญให้กับบ้านเมืองได้ หากผู้นำมีศีลธรรมและพัฒนามาตรฐานของคนดี จะส่งผลดี

6.9.11 แผนภูมิการประกอบพิธีบูชามหายัญของพระเจ้ามหาวิชิตราช พระมหากษัตริย์ กลุ่มเจ้าเมือง กลุ่มอำมาตย์ กลุ่มพราหมณ์ กลุ่มคหบดี ประเทศราช ราชบริพารผู้ใหญ่ มหาศาล มหาศาล ประธานพิธี บูชามหายัญ กลุ่มข้าราช

พิธีบูชามหายัญของพระเจ้ามหาวิชิตราชแสดงถึงการมีส่วนร่วมของพระมหากษัตริย์ในกิจกรรมร่วมกับประชาชน โดยการนั่งเป็นประธานและบริจาคทาน รวมทั้งการกระตุ้นให้กลุ่มผู้มีอิทธิพลมีส่วนร่วมในการพัฒนาประเทศ มุ่งเน้

การปกครองและการแก้ปัญหาสังคมของพระเจ้ามหาวิชิตราชนี้ สอดคล้องกับ จ๊กก วัตติสูตร ที่กล่าวแล้วในบทที่ 5 หัวข้อ “ประวัติศาสตร์โลกและมนุษยชาติ” กล่าวคือ ปัญหา สังคมที่เกิดขึ้นมีสาเหตุสำคัญอยู่ 2 ประการคือ

บทความนี้วิเคราะห์การปกครองและการแก้ปัญหาสังคมของพระเจ้ามหาวิชิตราช โดยยกตัวอย่างจากกูฏทันตสูตร ที่ชี้ให้เห็นถึงสาเหตุของปัญหาสังคมที่เกิดจากการบริหารจัดการเศรษฐกิจที่บกพร่อง และการไม่มีธรรมในพระราชา

เป็นต้นแบบแก่คนอื่นในสังคม โดยการสนับสนุนสิ่งที่เขาขาดอย่างเหมาะสมต่อกลุ่มคน และให้ใน โอกาสอันสมควร 2.2) พัฒนาจิตใจหรือศีลธรรมของประชาชนโดยใช้กุศลกรรมบถ 10 อันเป็นมาตรฐาน ของคนดีในยุคนั้น การพัฒนาประเ

ในสังคมที่ต้องการพัฒนา จำเป็นต้องสนับสนุนทั้งด้านเศรษฐกิจและจิตใจควบคู่กัน การพัฒนากุศลกรรมบถ 10 จะเป็นมาตรฐานที่ช่วยเสริมสร้างคุณภาพของประชาชน การแก้ปัญหาสังคมจำเป็นต้องมีทีมบริหารที่มีอิทธิพลซึ่งพระ

6.10 เปรียบเทียบรัฐศาสตร์ทางโลกกับทางธรรม ในหัวข้อนี้ จะเปรียบเทียบหลักธรรมาธิปไตยกับการปกครองในยุคปัจจุบัน โดยจะ หยิบยกมาเพียงบางประเด็นเท่านั้น คือ ในเรื่องการปกครองโดยคณะบุคคลของแคว้นวัชชี กับ การป

บทความนี้วิเคราะห์การปกครองระบอบประชาธิปไตยและการปกครองโดยคณะบุคคลในแคว้นวัชชี โดยเน้นถึงความคล้ายคลึงและความแตกต่างในโครงสร้างอำนาจ ระบอบประชาธิปไตยเปิดโอกาสให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วมตัดสินใจ ในขณะที

แบ่งหน้าที่กันอย่างชัดเจนเป็นหลัก ในส่วนของอำนาจตุลาการของแคว้นวัชชีนั้นยังมีประเด็นที่น่าสนใจคือ มีการแบ่ง อำนาจออกเป็นชั้นๆ คล้ายๆ กับอำนาจตุลาการปัจจุบันที่มีแบ่งเป็น ศาลชั้นต้น ศาลอุทธรณ์ และศาลฎี

ในแคว้นวัชชี การแบ่งอำนาจตุลาการมีความชัดเจน โดยแบ่งเป็น 7 ชั้น ได้แก่ มหาอำมาตย์ฝ่ายสอบสวนจนถึงพระราชา ซึ่งพระราชามีบทบาทในการตัดสินคดีความที่ไม่สามารถระงับได้ในชั้นต้น การเปรียบเทียบกับระบอบประชาธิป

เนื้อหาบทที่ 7 นิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก 7.1 ภาพรวมนิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก 7.2 ความเป็นมาของกฎหมายในพระไตรปิฎก 7.3 พระวินัยคือกฎหมายในพระไตรปิฎก 7.4 องค์ประกอบของสิกขาบท 7.5 ขั้นตอนการบัญญัติสิกขาบท 7.6 ห

บทที่ 7 เน้นการสำรวจนิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก โดยเริ่มจากภาพรวมของกฎหมายในพระไตรปิฎกและความเป็นมาของกฎหมายในพระพุทธศาสนา พระวินัยในที่นี้ถือเป็นกฎหมาย โดยมีองค์ประกอบและขั้นตอนการบัญญัติที่ชัดเจน นอกจากน

แนวคิด 1. นิติศาสตร์ในพระไตรปิฎกนั้นคือพระวินัย ได้แก่ พระวินัย 227 สิกขาบทของ พระภิกษุซึ่งเป็นกฎระเบียบสำหรับควบคุมความประพฤติของพระภิกษุให้เรียบร้อย 2. พระวินัยแต่ละสิกขาบทนั้นมีการแจงแจงรายละเอียดช

เนื้อหานี้สำรวจแนวคิดเกี่ยวกับนิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก โดยเน้นที่พระวินัย ซึ่งเป็นกฎเกณฑ์ที่ควบคุมความประพฤติของพระภิกษุอย่างละเอียด ทั้งนี้พระวินัยจะมีการทบทวนทุก 15 วัน เพื่อให้ภิกษุทุกคนสามารถเข้าใจแ

การทดลองการแผ่เมตาให้ต้น ไม้ การ บทท 77 วิทยาอย นิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก 7.1 ภาพรวมนิติศาสตร์ในพระไตรปิฎก กลุ่มควบคุม นิติศาสตร์ในพระไตรปิฎกนั้นกล่าวถึง “พระวินัยหรือศีล” ของพระภิกษุเป็นหลัก โดย เฉพาะพร

นิติศาสตร์ในพระไตรปิฎกเน้นศึกษาพระวินัยหรือศีลที่มีผลต่อการควบคุมพฤติกรรมของพระภิกษุ ซึ่งรวม 227 สิกขาบท มีการชี้แจงรายละเอียดให้เข้าใจชัดเจน ด้วยการประชุมเพื่อทบทวนทุก 15 วัน ทำให้พระภิกษุสามารถปฏิบั

ประพฤติและการอยู่ร่วมกันของคณะสงฆ์มากว่า 2,500 ปี เป็นเสมือนหนึ่งรัฐธรรมนูญของ คณะสงฆ์ ส่วนกติกาย่อยที่หมู่สงฆ์ในที่ใดที่หนึ่งกำหนดขึ้นนั้นก็สามารถมีได้ตามความเหมาะสม ของยุคสมัยและสถานการณ์ แต่จะต้องไ

ในบทความนี้พูดถึงการประพฤติและการอยู่ร่วมกันของคณะสงฆ์ที่มีประวัติศาสตร์มายาวนานกว่า 2,500 ปี ซึ่งเป็นเสมือนรัฐธรรมนูญที่ควบคุมการประพฤติของพระภิกษุโดยไม่ขัดแย้งกับพระวินัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าบัญญัต

ต่าง ๆ เพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ นอกจากนี้ในจักกวัตติสูตรและมหาสุทัสสนสูตรมีการกล่าวถึง กุศลกรรมบถ 10 และ ศีล 5 ว่าเป็นกฎระเบียบของคนในสังคมด้วย แต่ศีล 5 และ กุศลกรรมบถ 10 นั้นไม่มีใครบัญญัติ ขึ้นเป็น “มนุษ

ข้อความนี้กล่าวถึงความสำคัญของกฎหมายในพระพุทธศาสนา และเน้นที่วินัยซึ่งเป็นกฎสำหรับฝึกอบรมกายและวาจา โดยระบุว่าศีล 5 และกุศลกรรมบถ 10 มีบทบาทสำคัญในการสร้างสังคมที่สงบสุข. พระวินัยถือเป็นหนึ่งในหลักการ

ของพระพุทธศาสนาทั้งหมด ธรรม หมายถึง ความจริงที่มีอยู่แล้วในธรรมชาติ ดังพระดำรัสว่า พระตถาคตทั้งหลาย เสด็จอุบัติขึ้นก็ตาม ไม่เสด็จอุบัติขึ้นก็ตาม ธาตุอันนั้น คือ ธัมมฐิติ ธัมมนิยาม อิทัปปัจจัย ก็ยัง ดำ

บทความนี้สำรวจความหมายของธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเข้าใจว่า ธรรมคือความจริงตามธรรมชาติที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าตรัสรู้และเผยแพร่ให้แก่สังคม ผ่านการจัดตั้ง “สังฆะ” หรือชุมชนที่มีวินัยเป็นกรอบการประพฤติ เพื่อ

แล้ว การจัดตั้งนั้นก็ไร้ความหมาย ดังนั้น วินัยคือการจัดตั้งของมนุษย์จึงต้องตั้งอยู่บนฐานของ ธรรม คือตัวความจริงแท้ ธรรมจึงสูงสุดในโลก ธรรมสูงสุดในสังคมมนุษย์ แม้พระสัมมาสัม พุทธเจ้าเองก็ทรงเคารพธรรม ธ

บทความนี้พูดถึงความสำคัญของธรรมและวินัยในพระพุทธศาสนา โดยเน้นว่า ธรรมเป็นจริงแท้ที่สูงสุดในโลก และวินัยถูกบัญญัติขึ้นเพื่อสนับสนุนธรรม พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้แสดงธรรมและบัญญัติวินัย 227 ข้อสำหรับพระภิก

ได้ชื่อว่าเป็นนักบวช และจะบรรลุวัตถุประสงค์ของการบวชได้ 7.3.1 สิกขาบทเป็นเหตุให้พระศาสนาตั้งอยู่ได้นาน วันหนึ่งพระสารีบุตรได้มีความคิดสงสัยเกิดขึ้นว่า ศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์ใดไม่ดำรงอยู่นา

บทความนี้กล่าวถึงการบวชและความสำคัญของสิกขาบทที่มีบทบาทต่อการรักษาศาสนาให้อยู่ในทางที่ถูกต้องและยั่งยืน โดยเฉพาะการเปรียบเทียบศาสนาของพระผู้มีพระภาคเจ้าทั้งสี่พระองค์ที่ทำให้ศาสนาอยู่ได้นานหรือหายไป เ

แม้พระผู้มีพระภาคเจ้าเหล่านั้นและสาวกยุคแรกผู้ตรัสรู้ตามจะปรินิพพานไปแล้ว แต่ สาวกยุคหลังที่ต่างชื่อกัน ต่างโคตรกัน ต่างชาติกันออกบวชจากตระกูลต่างกัน ก็ดำรงพระศาสนา นั้นไว้ได้ยาวนาน เปรียบเสมือนดอกไม้

แม้พระผู้มีพระภาคเจ้าเหล่านั้นและสาวกยุคแรกจะปรินิพพานไป แต่สาวกยุคหลังที่มีปัญญาต่างกันยังคงรักษาพระศาสนาไว้ได้ โดยมีการอธิบายถึงความสุขของการได้ยินธรรมคำสอน แม้ว่าจะมีความต่างในด้านสติปัญญา พระอรรถก

ได้ 140,000 ปี ส่วนพระเวสสัมมาสัมพุทธเจ้ามีพระชนมายุ 60,000 ปี ศาสนาของพระองค์ตั้ง อยู่ได้ตลอด 120,000 ปี จริงๆ แล้วถ้านับจำนวนปีพระศาสนาของพระผู้พระภาคเจ้าทั้ง 3 พระองค์นี้มีอายุยืนนานมาก แต่ถ้านับโด

บทความนี้สำรวจเกี่ยวกับอายุการดำรงอยู่ของพระพุทธศาสนา โดยยกตัวอย่างอายุของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทั้งสามองค์และการบัญญัติคำสอนและวินัยที่ช่วยรักษาศาสนาให้ยั่งยืน ตัวอย่างที่นำเสนอ ได้แก่ ความสำคัญของการบั

ลักทรัพย์ การอวดคุณวิเศษที่ไม่มีในตน เป็นต้น เกิดขึ้นในสงฆ์หรือในศาสนานี้” เมื่อใด อาสวัฏฐานิยธรรมเหล่านั้นปรากฏขึ้น เมื่อนั้นพระศาสดาจึงจะบัญญัติสิกขาบท แสดงปาฏิ โมกข์แก่สาวก เพื่อกำจัดอาสวัฏฐานิยธรร

บทความนี้เสนอการศึกษาความสำคัญของอาสวัฏฐานิยธรรมซึ่งเกิดขึ้นในสงฆ์ และเหตุที่พระศาสดาจึงบัญญัติสิกขาบทเพื่อกำจัดอาสวัฒน์ที่เกิดขึ้นในศาสนา โดยแสดงถึงเหตุผลที่อัศจรรย์ในสังคมสงฆ์ซึ่งมีมาอย่างยาวนาน ก่อ

7.5 ขั้นตอนการบัญญัติสิกขาบท ขั้นตอนการบัญญัติสิกขาบทนั้นมีอยู่ 4 ขั้นตอนด้วยกันคือ 1) มีเหตุเกิดขึ้น 2) พระภิกษุกราบทูลพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 3) ประชุมสงฆ์ 4) บัญญัติสิกขาบท ในขั้นตอนการประชุมสงฆ์นั้นพร

เนื้อหาเกี่ยวกับขั้นตอนการบัญญัติสิกขาบทในพระพุทธศาสนา ประกอบด้วย 4 ขั้นตอนคือ เหตุเกิดขึ้น การกราบทูลพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ประชุมสงฆ์ และบัญญัติสิกขาบท โดยมีกระบวนการสอบถามและติเตียนจากพระพุทธเจ้า รวมถ